Zoals het christelijk geloof ons leert komt de genade erop neer dat wij niet gered worden vanuit onze eigen werken, maar wij worden gered doordat God Zijn enige Zoon gaf om op aarde te lopen, te lijden en te sterven als mens. God nam in Hem dezelfde vorm aan als ons om verlossing te brengen. Hij was en is één van ons. De redding is dus niet vanuit ons en onze eigen werken en verdiensten, de redding is gekomen uit genade.

Johannes 3:16 (HSV) Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. 17. Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld zou veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden.

Maar hoe komt de mens tot het juiste geloof, de juiste genade zoals in het christendom. Er is zoveel afleiding voor mensen over de hele wereld om in allerlei religies terecht te komen of te blijven hangen waar het weer op eigen werken en offers aankomt en men de genade misschien niet kent.
Maar als je dan uiteindelijk toch de genade hebt gevonden in het christelijk geloof, hoe manoeuvreer je je vervolgens door het christendom om te komen op de plek waar je moet zijn? Als je alle stromingen bekijkt binnen het christendom is er nogal wat keuze en wat verschil onderling. Welke richting kies je, of in welke richting ben je misschien geboren of ter toeval een keer binnengelopen?

Als je rond ga kijken en luisteren kom je er snel achter dat het blijkbaar volgens velen niet een kwestie is van de richting kiezen die je zelf het prettigst vindt. Het komt er volgens velen op neer dat je de enige juiste richting en kerk kiest, met regelmaat bedoelt men dan onderliggend die van hen. Dat is opzicht nog te begrijpen, aangezien iedereen toch snel overtuigd is van zijn eigen clubje, maar er wordt soms bij vermeld dan je in sommige andere stromingen je kunt bevinden onder een valse leer en zelfs een valse Christus of kerk.

En dat dat “valse” je tot de eeuwige verdoemenis kan (ver)leiden, wat sommige beweren. In dat geval is het ineens een stuk serieuzer geworden in welke richting en binnen welke christelijke kringen je je begeeft.
Je zult dan dus tussen al die richtingen moeten kiezen, en daar onder weer moeten kiezen voor de juiste sub richting, en dan vervolgens weer voor de juiste gemeente onder die sub richting met misschien nog wel de juiste spreker of dominee. En als je daar dan in de “waarheid” beland ben moet je oppassen dat de voorganger of gemeente leden niet afvallig worden of “valse” en “gevaarlijke” leer naar binnen brengen die de waarheid zullen bezoedelen.
Je mag door al die keuze mogelijkheden dan zeker van geluk en genade spreken dat je de juiste route hebt afgelegd om in de waarheid te staan, in die ene ware kerk en je mag van geluk spreken als jij en je mede gelovigen daar in de waarheid blijven.

En hoe overtuigd je misschien kan zijn van je uiteindelijke keuze en je plaatsje, je zult misschien altijd afvragen of je niet ergens in dat proces een verkeerde afslag hebt genomen en onder valse leer zit of met een ingebeelde Jezus of het totaal ontbreken daarvan alsnog na een leven in de kerk in de hel komt.

Maar als we nou eens even helemaal terug gaan naar dat offer van God, gaat het dan nog om onze eigen werken en keuzes? Had God niet het ultieme lijden doorstaan om juist onze gebrekkige werken aan de kant te schuiven en ons een open deur aan te bieden die door genade nu open staat?

Romeinen 11:6 (HSV) Maar als het door genade is, is het niet meer uit de werken, anders is genade geen genade meer. En als het uit de werken is, is het geen genade meer, anders is het werk geen werk meer.

Waarom zou God zo’n kostbaar offer geven dat vervolgens weer alleen te bereiken is door exact de juiste christelijke stroming, richting en levensstijl te vereisen als noodzakelijk?
Waarom wordt iets dat gratis gegeven wordt (genade) toch weer gehangen aan een eisenpakket die niet voor iedereen even helder is.
Waarom zou God het christendom zo ingewikkeld hebben gemaakt of laten worden, waardoor het Zijn genade teniet zou doen? Of is dit het werk van mensen of misschien de satan om verwarring te veroorzaken zodat vele naast het offer en de genade grijpen?
Is de mens of de satan dan machtiger geworden dan Gods genade? Was de satan dan niet overwonnen aan het kruis? Is zijn macht daar toen niet gebroken en is het kostbare offer nu misschien bijna voor niets?

Is het eigenlijk niet een vreemd verhaal? God gaf Zijn Zoon als ultiem offer om de mensheid te redden, maar er hangt vervolgens een onmogelijke route aan door er allerlei eisen en rituelen aan te hangen. Een verhaal dat toch veel mensen geloven als ze denken aan hun eigen kerk of gemeente die als de juiste wordt gezien.
Er wordt een route bepaald voor de mens alsof deze door allerlei religieuze hoepels moet springen en christelijke leer, interpretatie en correcte vertalingen om maar tot die ene waarheid te komen, en dat terwijl de werkelijke waarheid veel eenvoudiger is, en dat is pas een waar Evangelie (goed nieuws). Dat goede nieuw is dat de weg naar God open is voor iedereen door Gods werk.

Welke vader zou voor zijn kind kado’s kopen, om zo een vreugdevolle blik te zien nadat het kind zijn kado’s heeft uitgepakt, maar ondertussen het zwaar onduidelijk en praktische onmogelijk te maken voor het kind om de kado’s daadwerkelijk te bemachtigen in een of ander verstoppertje dat ver boven de capaciteiten van het kind ligt.
Waar is dan het nut van het kado dat dan eigenlijk geen kado meer is en het verdient of gevonden moet worden? Wat is dan het nut van iemand willen verassen als je dat verassingsmoment praktisch onmogelijk maakt.
Of als een ouder zijn kind in een ernstig gevaar ziet en daar alles voor over heeft om het kind te redden, en daarna, die redding die voor handen is gekomen door het betalen van een hoge prijs, weer onbereikbaar te maken voor het kind.

Mattheüs 7:7 (HSV) Bid, en u zal gegeven worden; zoek, en u zult vinden; klop, en er zal voor u opengedaan worden. 8. Want ieder die bidt, die ontvangt; wie zoekt, die vindt; en voor wie klopt zal opengedaan worden. 9. Of is er iemand onder u die zijn zoon een steen zal geven, als hij om brood vraagt? 10. Of als hij hem om een vis vraagt, zal hij hem een slang geven? 11. Als u, die slecht bent, uw kinderen dan goede gaven weet te geven, hoeveel te meer zal uw Vader, Die in de hemelen is, goede gaven geven aan hen die tot Hem bidden. 12. Alles dan wat u wilt dat de mensen u doen, doet u hun ook zo, want dat is de Wet en de Profeten.

Sommige zullen nu wel aanvoelen dat dat uiteraard niet vanuit God zo bedoeld is, en dat de regels en wetten en eisen van mensen niets kunnen afdoen van de genade van God die gewoon blijft staan, als je het maar wil geloven.
En sommige zullen wel zeggen dat het misgordijn dat binnen de christelijke wereld is ontstaan is opgeworpen door satan om zo mensen van God af te houden, maar uiteindelijk kan de satan niet de overwinnaar zijn.
Is de satan machtiger dan Gods genade? Of is het eigenlijk de mens die God niet wil en zegt niet te kunnen naderen tot Hem omdat het ze eigenlijk ook wel uitkomt om te blijven bij aardse gewoontes, tradities en religie.

Galaten 5:4 (HSV) U bent van Christus losgeraakt, u die door de wet gerechtvaardigd wilt worden; en daarmee bent u uit de genade gevallen. 5. Want wij verwachten door de Geest, uit het geloof, de hoop van de gerechtigheid. 6. In Christus Jezus heeft namelijk niet het besneden zijn enige kracht, en ook niet het onbesneden zijn, maar het geloof, dat door de liefde werkzaam is. 7. U liep zo goed; wie heeft u verhinderd de waarheid te blijven gehoorzamen?

Ga dan vrij tot God door de genade, en denk niet in een onmogelijke route van juiste stromingen, tradities, gebruiken en leefregels. Want zodra je denkt zelf het juiste te moeten doen om te kwalificeren voor de genade, en je denkt dat een ander niet kwalificeert omdat diegene niet denkt, leeft en is zoals jij denkt dat God vereist, dan ben je helaas weer van de genade aan het afvallen.

Val jezelf en elkaar niet af, val de genade niet af. Het is voor niets, maak er dan niet weer iets van.

Galaten 2:21 (HSV) Ik doe de genade van God niet teniet; want als er gerechtigheid door de wet zou zijn, dan was Christus tevergeefs gestorven.